Pierwsza wzmiankę o Ratajach spotykamy w dokumencie z połowy XIV wieku, w którym kościół w Stopnicy otrzymuje na uposażenie dziesięcinę z Rataj. Jan Długosz pisze, że "wieś Rataje pod parafią ... (nie podano nazwy) położona, której własność do klasztoru Imbramowice należy..." Rataje w tym czasie należały do Pacanowskich herbu Jelita, później Wapowskich. W 1610 r. właścicielem Rataj był Stanisław Pacanowski. Rataje od 1760 roku przypisane zostały do schedy pacanowskiej. W tym czasie Rataje dochodziły do Wisły. Do dzisiaj istnieje stary wał, którego początki sięgają końca XVII wieku. Stoi tam figura św. Jana Nepomucena z XIX wieku. 50 lat później powinności pańszczyźniane podzielono pomiędzy dobra Słupia Wielka i Karsy Wielkie. W 1816 roku istniał już "przykomorek" celny. W 1859 roku z inicjatywy hr. Adama Potockiego Rząd Guberni Radomskiej zezwolił na ponowne wystawienie w Ratajach przykomorka celnego. (W budynku po komorze celnej do 1999 roku mieściła szkoła. Od 1885 roku istniała szkoła początkowa. Rataje Karskie i Rataje Słupskie, chociaż osobne gromady powstały dopiero po I wojnie światowej.

Rataje